- 021-91034194
- Info@pishco.ir
- Tehran, Sa'adat Abad
در دهههای اخیر، افزایش مصرف سوختهای فسیلی باعث تشدید مشکلات زیستمحیطی از جمله گرمایش زمین، آلودگی هوا و کاهش منابع طبیعی شده است. موتورهای دیزلی، اگرچه از نظر بازدهی بسیار کارآمد هستند، اما سهم قابل توجهی در انتشار آلایندهها دارند. در این میان، گازوئیل تجدیدپذیر (HVO) بهعنوان راهکاری نوین مطرح شده که بدون حذف موتورهای دیزلی، میتواند اثرات منفی آنها را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
برخلاف بسیاری از سوختهای جایگزین که نیازمند تغییرات اساسی در زیرساخت یا فناوری خودرو هستند، گازوئیل تجدیدپذیر مستقیماً قابل استفاده است و همین موضوع آن را به یکی از واقعبینانهترین گزینهها برای گذار انرژی تبدیل میکند.
گازوئیل تجدیدپذیر (HVO) نوعی سوخت دیزلی پیشرفته است که از منابع زیستی و تجدیدپذیر تولید میشود، اما از نظر ساختار مولکولی تقریباً کاملاً مشابه گازوئیل فسیلی است. این ویژگی باعث میشود که HVO در دسته سوختهای Drop-in Fuel قرار بگیرد؛ یعنی سوختی که بدون تغییر در موتور یا سیستم سوخترسانی قابل استفاده است.
برخلاف بیودیزلهای نسل اول که از واکنش شیمیایی سادهتری تولید میشوند، HVO حاصل فرآیندی پالایشگاهی و پیشرفته است که کیفیت سوخت نهایی را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
مقاله پیشنهادی: انرژی تجدیدپذیر چیست؟ بررسی انواع انرژیهای تجدیدپذیر
گازوئیل تجدیدپذیر که با عنوان HVO (Hydrotreated Vegetable Oil) شناخته میشود، نوعی سوخت پیشرفته است که از طریق فرآیند هیدروتریتینگ بر روی روغنها و چربیهای زیستی تولید میگردد. در این روش، ترکیبات حاوی اکسیژن از ساختار مواد اولیه حذف شده و زنجیرههایی از هیدروکربنها شکل میگیرند که از نظر شیمیایی شباهت زیادی به دیزل فسیلی دارند. محصول نهایی، سوختی پارافینی، شفاف و عاری از گوگرد است که از لحاظ ترکیب مولکولی، کاملاً با گازوئیل معمولی همخوانی دارد. همین شباهت ساختاری موجب میشود HVO بدون نیاز به هیچگونه تغییر در موتور یا سامانه سوخترسانی، در انواع وسایل نقلیه دیزلی از جمله کامیون، کامیونت و تریلی قابل استفاده باشد.
تفاوت اساسی میان گازوئیل تجدیدپذیر (HVO) و بیودیزل متداول یا FAME به فرآیند تولید و ماهیت شیمیایی آنها بازمیگردد. بیودیزل از واکنش روغنهای گیاهی با متانول حاصل میشود و در ساختار خود حاوی اکسیژن است؛ موضوعی که باعث کاهش پایداری در برابر اکسیداسیون و حرارت میشود. در مقابل، HVO از طریق هیدروژناسیون تولید شده و کاملاً فاقد اکسیژن است. این ویژگی موجب افزایش عدد ستان، بهبود عملکرد در دماهای پایین و پایداری بالاتر در شرایط نگهداری میشود. به همین دلیل، در بسیاری از کشورهای اروپایی بهویژه مناطق سردسیر، HVO بهعنوان جایگزین اصلی بیودیزل مورد استفاده قرار گرفته و طبق استاندارد EN 15940 در رده سوختهای پارافینی طبقهبندی میشود.
قابلیت Drop-in بودن گازوئیل تجدیدپذیر به این معناست که استفاده از آن نیازمند هیچگونه تغییر فنی، تنظیم موتور یا دریافت مجوز خاص نیست. رانندگان و شرکتهای فعال در حوزه حملونقل میتوانند HVO را مستقیماً جایگزین دیزل فسیلی کنند. این مزیت، HVO را به انتخابی ایدهآل برای ناوگانهای سنگین تبدیل کرده است؛ ناوگانهایی که به دنبال کاهش آلایندگی هستند اما تمایلی به پرداخت هزینههای سنگین نوسازی موتور یا تغییر زیرساخت ندارند.
مقاله پیشنهادی: بیوگاز چیست، چگونه تولید میشود و چه کاربردی دارد؟
مقاله پیشنهادی: انرژی های پاک چیست؟
اتحادیه اروپا، گازوئیل تجدیدپذیر را بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی تحقق اهداف کربنخنثی معرفی کرده است. بسیاری از کشورها مشوقهای مالیاتی و حمایتی برای تولید و مصرف HVO در نظر گرفتهاند.
حملونقل عمومی
اتوبوسهای شهری با استفاده از HVO میتوانند نقش مهمی در کاهش آلودگی هوا ایفا کنند.
ناوگانهای لجستیکی
شرکتهای بزرگ حملونقل از HVO برای رسیدن به اهداف کاهش کربن استفاده میکنند.
صنایع و معادن
ماشینآلات سنگین دیزلی در معادن و پروژههای عمرانی از HVO بهره میبرند.
بخش کشاورزی
تراکتورها و کمباینها بدون افت توان از این سوخت استفاده میکنند.
کاهش گازهای گلخانهای
بسته به نوع ماده اولیه، استفاده از گازوئیل تجدیدپذیر میتواند بین ۶۰ تا ۹۰ درصد انتشار دیاکسید کربن را در کل چرخه عمر کاهش دهد.
کاهش آلایندههای محلی
کاهش ذرات معلق (PM)
کاهش مونوکسید کربن (CO)
کاهش هیدروکربنهای نسوخته
این موضوع بهویژه برای شهرهای بزرگ و آلوده اهمیت زیادی دارد.
لطفا فرم زیر را به دقت پر کنید تا مشاورین ما در اسرع وقت با شما تماس حاصل فرمایند.
